-136- เหงา....

-136-

งานยุ่งมากกกกกก

กลัวว่าจะทำไม่ทัน

แต่ตอนนี้ก็เคลียร์งานเกือบเสร็จไปชิ้นหนึ่งแล้ว

เหลืออีก 3 ชิ้นใหญ่

ไม่ทันยังไงก็ต้องให้ทันให้ได้

ไม่งั้นเสียประวัติ

.

.

ไม่ได้อัพไดมานานวันเต็มที

วันก่อนโน้น ร้านอาหารที่ทำงานปิด

น้องๆ ที่ทำงานเลยชวนกันสั่งอาหารจากโออิชิ

พอดีมีโบรชัวร์มาวางที่ห้องสมุด

พอหยิบมาก็ให้อยากกิน ก็เลยสั่งกันไป

 136 เหงา

ก็อร่อยดี

 136 เหงา

เบนโตะวันแรก...สั่งชุดไหนหว่า

แคลิฟอร์เนียเซ็ทมั้่ง

 136 เหงา

มาเขียนไดนานๆ แล้วเริ่มติดนิสัยถ่ายรูป

กินอะไรก็ต้องถ่าย

มีอย่างเดียวที่ไม่ยอมถ่าย

ถ่ายตัวเอง...

ไม่กล้าอ่ะ อาย

.

.

 136 เหงา

 136 เหงา

.

.

ลมหนาวยังไม่เริ่มโชยมาเลย

แต่ต่อมอยากเที่ยวก็กระตุกเสียแล้ว

เริ่มเข้า BP บ่อยขึ้นทุกวัน

อยากไปเที่ยวที่ไหนก็ยังไม่รู้

นึกๆ ก็อนาจใจ

ไม่กล้าไปเที่ยวที่ไหนอื่นไกลที่ต้องใช้ภาษาต่างประเทศ

ต่างประเทศที่เดียวที่ไปได้คือลาว

เพราะเว้ากันรู้เรื่อง

อนาจตัวเองจริงๆ นะ

.

.

พ่อไอ้ลูกหมาจะกลับบ้านอาทิตย์หน้า

แล้วต้นเดือนตุลาช่วงออกพรรษา

ถ้าพ่อไอ้ลูกหมายังไม่กลับอินเดีย

ก็อยากจะไปแม่ฮ่องสอนอีกจังเลย

อยากไปเยี่ยมพ่อครูปุ้น

ไม่รู้ว่าอาการป่วยของท่านเป็นยังไงบ้าง

ไม่อยากจะผลัดวันประกันพรุ่ง

จนสุดท้ายต้องเสียใจเหมือนกับหลายๆ ครั้งที่ผ่านมา

.

.

ช่วงวันปิยะ ก็มีงานกฐินที่วัดตุ๊พ่อขวัญที่ปาย

แต่ไม่แน่ว่าจะได้ไปไหม

เพราะไม่กล้าขับรถไปลำพัง

อีกอย่างไม่แน่ใจในสภาพรถด้วย

ว่าจะชวนเอะไป แต่มันจะไปหรือเปล่าก็ไม่รู้

ถ้าไปก็ว่าจะเช่ารถไป

เช่าทีด้าดีเปล่าหว่า

แต่รถเช่าก็มีแต่เกียร์ออโต้ซะเป็นส่วนใหญ่

ไม่กล้าขับอีก ไม่เคยขับออโต้

ขับในเมืองคงพอได้ แต่ขับขึ้นดอยนี่ ไม่เคยอ่ะ

.

.

วันเสาร์อาทิตย์ก่อนโน้น

ว่าจะย้ายต้นมะยงชิดกับมิราเคิลไปปลูกข้างบ้านไม้

ลงมือขุดหลุมที่หน้าบ้านได้หน่อยหนึ่ง

ก็ชักท้อ

ทำไมดินมันแข็งปานหินยังงี้วะ

จอบขุดลงไปแต่ละที เจอแต่ดินปนกับดินสีเทาแข็งๆ เหมือนปูน

ยกจอบแต่ละที เจ็บเสียดชายโครงขึ้นมาทันที

จนทนไม่ไหว ตะโกนออกมาดังๆ ว่า

"นี่บ้านกูมันตั้งอยู่บนเทือกเขาหินปูนหรือไงวะ มันจะแข็งไปถึงไหน"

ขุดไปได้หน่อยหนึ่ง ก็ให้ไอ้ลูกหมาเอาน้ำมารด

แล้วก็ขุดต่อ

ลึกลงไปได้ซักเกือบๆ ศอก

ก็มืด ฝนตกอีก

กลายเป็นบ่อน้ำเล็กๆ ไปสี่ห้าวัน

จนถึงเสาร์อาทิตย์นี้ก็ยังไม่ได้ขุดต่อ

เดี๋ยวอาทิตย์หน้าให้พ่อไอ้ลูกหมาขุดต่อแล้วย้ายมะยงชิดมาปลูกเองดีกว่า

หญ้าก็ยาว

โอ้ย มีแต่เรื่องให้ปวดหัว

.

.

แมวๆ ห้าตัวที่บ้านก็กวนประสาท

ข้าวเงี้ยวถึงคิวต้องไปทำหมัน

ปรากฎว่ามันไปโดนหมาหรือแมวจรกัดหลังก็ไม่รู้

เซ็ง

เสียเงินเพิ่มเป็นเท่าตัว

ต้องพาไปทำแผลวันเว้นวัน

เสียวันละ 150

กรี๊ดดดดดด

.

.

แต่ดีหน่อยที่สองวันหลังนี่ไปคลีนิกแล้วเจอหมอต๊าบ

เป็นหมอที่น่ารักมากๆ

คนเลี้ยงแมวในเชียงใหม่ที่เล่นพันทิปเริ่มตั้งกลุ่มแฟนคลับหมอต๊าบ

ก็หล่อและน่ารักปานนั้น

ทั้งขาว ทั้งสูง ทั้งน่ารัก ทั้งนิสัยดี

ก็สมกับที่ใครๆ ก็อยากเป็นลูกแมวในอุ้งมือหมออ่ะนะ

ป้ายังอยากเป็นเลย

หยึ๋ยยย

.

.

พาไอ้เงี้ยวไปหาหมอตอนค่ำๆ ไม่ค่อยมีลูกค้า

หมอคนอื่นก็ไม่อยู่

เลยเป็นโอกาสดีได้แทะโลมหมอต๊าบ

ฮ่าๆๆ

.

.

หมู่นี้ฝันอะไรที่ทำให้จิตใจหมองๆ พิกล

เมื่อคืนก่อนฝันว่าไปประชุมที่คณะสังคม

เอะกับน้องต้นก็ไปประชุมด้วย

แต่ขากลับ จะกลับที่ทำงาน

กะว่าจะโบกรถไฟฟ้ากลับ

แต่รถไม่มีซักคัน

ต้องเดินกลับ

เผอิญเห็นรถต้นแล่นผ่านหน้าไป

ก็กวักมือเรียกต้น ต้นก็คงไม่เห็น ขับห่างไปเรื่อยๆ

รีบกดมือถือเรียกต้น

กะจะบอกว่ารอก่อน จะติดรถไปลงที่ทำงาน

แต่ต้นก็ไม่รับสาย

ในฝันนั้นเดินจนเหนื่อยแฮ่กเลย

พอถึงหอ 4 หญิง ก็ดันเดินขึ้นบันได

แล้วพอเดินขึ้นไปจนสุด ประตู(เจือก)ปิด

กรี๊ดดดดดดดดด

ทั้งเหนื่อย ทั้งแค้น

แล้วต้นก็โทรกลับ

เลยวีนไปว่า โทรไปเมื่อกี้ทำไมไม่รับ ว่าจะติดรถไปลงที่ทำงาน

ต้นบอกว่าผมแวะร้านกาแฟคณะวิทย์

ฮึ...แค้นนนน วีนแตกเลย

ตื่นขึ้นมาก็เลยเซ็งตัวเองว่า

ทำไมกูงี่เง่าแม้กระทั่งในฝันวะ

.

.

เมื่อวานตอนบ่าย

บังคับลูกพี่ให้นอนกลางวัน

แล้วฉันก็นอนด้วย เพราะง่วงจัด

ฝันอีกแระ

ฝันว่ากลับบ้าน

เห็นพ่อกำลังขนของอะไรไม่รู้กับพวกวิทยุชุมชน

เหมือนกับว่าจะมีงาน

ในฝัน พ่อใส่เสื้อวอร์มของฉันสมัยที่ฉันเรียนม.ปลาย

เป็นเสื้อที่พ่อชอบใส่ไปสวน

ในฝันนั้น ฉันรู้สึกคิดถึงพ่อมาก

เห็นพ่อทำงานหนักอย่างนั้น

ก็อยากจะกลับบ้าน

แต่ในฝันก็ยังคิดว่า

"เดี๋ยวจะโทรไปเล่าให้แม่ฟังว่าฝันถึงพ่อแล้วเหงามาก อยากกลับบ้าน"

แล้วก็ขับรถกลับเชียงใหม่

แล้วก็สะดุ้งตื่น

พอลำดับเรื่องราวในความฝันได้แล้ว

อารมณ์มันยังค้างอยู่ในความคิด

ก็ร้องไห้ออกมาเพราะความเหงา

.

.

การที่ได้อยู่สองคนกับลูก

มันก็ดีอย่างที่ไม่ต้องวุ่นวายเรื่องโน่นนี่นั่น

แต่พอมันว่างๆ อย่างนี้

มันก็เหงาจริงๆ

ถ้าพ่อไอ้ลูกหมาอยู่ด้วยก็คงไม่เหงาขนาดนี้

และที่ฝันถึงพ่อ

ก็ทำให้อยากจะขับรถกลับบ้านเสียบ่ายนั้น

แต่งานมันค้าง กลับไม่ได้จริงๆ

ตอนค่ำก็เลยโทรคุยกับแม่

เล่าให้แม่ฟังถึงความฝัน

เล่าไปก็ร้องไห้ไป

บอกแม่ว่าคิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน

แม่ก็ร้องไห้ไปด้วย

.

.

ขนาดว่าอยู่ใกล้แค่นี้

ฉันยังรู้สึกเหงาเลย

บางทีก็คิดว่าน้องชายฉันที่อยู่กรุงเทพ

อยู่กับคนอื่นๆ

อยู่ไกลพ่อแม่ อยู่ไกลบ้านขนาดนั้น

มันจะรู้สึกเหงา คิดถึงบ้านบ้างหรือเปล่า

ฉันอยู่ใกล้แค่นี้ ยังเหงาแทบแย่

.

.

เรื่องฝันแล้วทำให้เหงาและเศร้าแบบนี้เคยเกิดขึ้นหนหนึ่ง

ตอนนั้นฝันว่า กลับไปบ้าน

ก็เจอว่าย่าเสีย ตั้งศพไว้บ้าน

แล้วแม่ก็ตาย ตั้งศพไว้ด้วยกัน

ฉันเสียใจจนร้องไห้สะอึกสะอื้น

พ่อไอ้ลูกหมาต้องปลุกให้ตื่น

ถามว่าเป็นอะไร ฉันก็ตอบไม่ได้

ร้องไห้จนไม่มีเสียงจะพูด

มันเป็นความรู้สึกที่เศร้าและเหงามาก

.

.

อีกหนหนึ่งหลังจากที่ย่าเสียไปสองสามเดือน

ฝันว่ากลับบ้าน

เจอย่านั่งดูทีวีที่ตั่งนอนประจำของย่า

ในฝันฉันก็คิดว่า

อ้าว...ย่าดูทีวีอยู่เหรอ เอ๊ะ...ทำไมสองสามเดือนนี่ เวลากลับบ้านทีไร

ฉันไม่ได้มาหาย่าล่ะ ย่าจะเหงาไหมเนี่ย

แต่พอคิดขึ้นได้ว่าย่าตายไปแล้วนี่นา

ความเสียใจ ความเหงามันก็แล่นมาจุกอก

จนสะดุ้งตื่นขึ้นมาก็หยุดน้ำตาไม่ได้

.

.

พิมพ์ไปก็ยังร้องไห้ไปเลยเนี่ย

.

.

อีกหนหนึ่ง ไม่ได้ฝันเอง

แต่เป็นแม่ที่ฝัน

แม่โทรมาเล่าให้ฟังว่า

บ่ายนี้แม่นั่งดูทีวีแล้วเผลอหลับไปแล้วฝันว่า

เห็นฉันใส่ชุดนักเรียนเหมือนกับตอนเรียนม.ปลายเดินเข้าบ้าน

แล้วมาสวัสดีแม่

เหมือนกับตอนที่ฉันเรียนอยู่

แล้วก็มีเสียงนักเรียนคนอื่นๆ ที่เดินผ่านหน้าบ้านคุยกันจอกแจกจอแจ

พอตื่นขึ้นมา ปรากฎว่าเด็กนักเรียนเดินผ่านหน้าบ้านจริงๆ

แม่บอกว่า แม่ดีใจมาก

ที่ฝันได้ก็แสดงว่าแม่งีบหลับได้

เพราะแม่เป็นคนที่นอนหลับยากมาก พอเผลองีบหลับได้ก็ดีใจ

แต่ฉันได้ฟังฉันก็ร้องไห้สะอึกสะอื้น

ฉันว่าในความดีใจของแม่ที่ได้งีบหลับ

ฉันก็สัมผัสได้ถึงความเหงาของแม่

ที่ลูกๆ พอโตขึ้นก็แยกย้ายกันออกจากบ้าน

ไปเรียน ไปทำงาน

แล้วก็นานๆ ทีถึงจะได้กลับบ้าน

บางที การที่แม่ฝันเห็นฉันสมัยม.ปลาย

ก็เพราะแม่มีความสุขกับชีวิตในตอนนั้นมากหรือเปล่า

ช่วงชีวิตที่ลูกทั้งสองคนยังอยู่ด้วยกันพร้อมหน้า

เช้าก็เดินไปเรียนหนังสือ

เย็นลงมาก็กลับบ้าน

กินข้าวด้วยกัน

แม้ว่าฉันจะรู้สึกเสมอว่าฉันเป็นลูกที่ไม่ใกล้ชิดกับครอบครัวเลย

ฉันมักจะปลีกตัวอยู่ในห้องคนเดียว

อ่านหนังสือ ทำอะไรของฉันไป

ไม่ค่อยมานั่งดูทีวีกับพ่อกับแม่กับน้องเท่าไหร่

แต่ฉันก็รู้สึกตั้งแต่เรียนปีหนึ่งแล้วว่า

จริงๆ แล้วฉันรักและผูกพันกับครอบครัวมากแค่ไหน

.

.

nostalgia

เป็นชื่อล็อกอินที่ฉันใช้อยู่ในพันทิป

เป็นศัพท์ที่ฉันชอบมาก

มันแปลว่าถวิลหา โหยหาอดีต

ฉันว่ามันเป็นศัพท์ที่โคตรโรแมนติกเลย

และมันก็เป็นอารมณ์ที่ฉันเป็นแบบนั้นบ่อยๆ

แต่บางครั้ง มันก็เจ็บปวดสิ้นดี

กับการย้อนคิดถึงอดีตในลักษณะของความฝันแบบนี้

เพราะเวลาที่ตื่นขึ้นมาจากความฝัน

มันแสนจะทรมาน

เพราะจัดการกับอารมณ์เหงาที่ตกค้างไม่ได้เลย

.

.

จบไดแบบเหงาๆ และหาบทสรุปไม่ได้

เหงาอ่ะ

แง๊.....

     Share

<< -135- หลอกหลอน-137- มืดๆ มัวๆ >>

Posted on Sun 13 Sep 2009 19:50

-142- จะเป็นใหญ่ ใจต้องเหี้ย(ม)
-141- อ้าว...ยังงี้เขาเรียกเลวนี่หว่า
-140- ลมหนาวโชยมา
-139- เพราะเกิดมาเป็นชนชั้นกลางค่อนข้างต่ำ
-137- มืดๆ มัวๆ
-136- เหงา....
-135- หลอกหลอน
-134- ใกล้ปิดปีงบประมาณซินโดรม
-133- ความภาคภูมิใจ
-132- ควายนอนบวก
-131- คนเป็นแม่ที่ฉันทึ่ง


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

If your ariletcs are always this helpful, "I'll be back."
Andy   
Sat 14 Dec 2013 17:42 [5]
 

I hate my life but at least this makes it bebalare.
Irwan   
Sat 14 Dec 2013 16:18 [4]
 

I see, I supospe that would have to be the case.
Maai   
Fri 13 Dec 2013 19:19 [3]
 

สู้ ๆ นะเจ๊ะ

เอาผ้าไปตัดมั๊ย จะได้หายเหงา
PIMU   
Mon 14 Sep 2009 22:41 [2]

เหงา

เหงาจัดๆก็เครียด

เครียดจัดๆก็ลงคนรอบข้าง

ฉันช่างเป็นคนห่วยแตกอะไรเช่นนี้
ส้ม   
Sun 13 Sep 2009 23:30 [1]