-108- ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

-108-

อาทิตย์หน้า

น้องตั้มก็จะไปเรียนภาษาจีนที่คุนหมิง 4 เดือน

คิดไว้หลายวันแล้วว่าจะชวนตั้มไปกินข้าวก่อนไปจีน

เมื่อวานมาถึงที่ทำงาน ก็เจอตั้มที่หน้าตึกพอดี

เลยบอกว่าเดี๋ยวตอนเที่ยงไปกินอะไรกัน

สรุปว่าไปกินส้มตำที่รวมใจไก่ย่างดีกว่า

อยากกินยำปูหวาน

แต่ขอเลื่อนเป็นเวลาบ่ายโมง

เพราะถ้าไปตอนเที่ยงคงจะไม่มีที่จอดรถแน่ๆ

.

.

ไปถึงร้าน คนบางตาแล้วล่ะ

ก็จัดการสั่งๆๆ

ส้มตำปู กุ้งแห้ง

 108 ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

รสชาติเป็นยังไง ไม่ค่อยรู้ เพราะไม่ได้ปักหมุดกับจานนี้

.

.

 108 ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

นี่ไง ยำปูหวานที่หมายตา หมายใจจะมาจัดการ

มะม่วงมันอร่อยมากกกกก

.

.

 108 ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

ยำหอยแครงที่ต้องควานหาหอยกันสนุกสนาน

มะม่วงเปรี้ยวไปหน่อย

แต่หอยอร่อยมั่กๆ

.

.

 108 ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

อันนี้ปรารถนา

กุ้งแช่น้ำปลา...อร่อยมากกก

แม้ว่ามะระข้างจานจะดูเหมือนมะระรียูสไปหน่อยก็ตามที

.

.

สรุปว่า

เราสองคนสั่งอาหารยังกะขี้เหล้าหลวง

กับแกล้มทั้งน้าน

.

.

ตอนเย็น

ไปรับลูกพี่ที่โรงเรียน

ด้วยความที่เห่อของใหม่

เลยแว๊บไปที่วัดต้นเกว๋น

ว่าจะลองไปถ่ายรูป

แต่ยังไงๆ ก็ไม่ถูกใจ

ทำไมถ่ายยากจัง landscape เนี่ย

.

.

 108 ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

แต่รูปที่ได้มาก็แปลกๆ

นาคมันดูโดดออกจากฉากหลังยังกะหนังสามมิติ

แปลกๆ เหมือนกัน

ต้องมาดึงแสงดึงสีกันอีกเยอะกว่าจะได้ฟ้าสีฟ้าอย่างนี้

เออ...พูดแล้วก็เซ็ง

เชียงใหม่เริ่มกลายเป็นเมืองในควันอีกแล้ว

ไปทางไหนก็มีแต่คนเผาหญ้าแห้ง เผาขยะกัน

ไม่ได้เงยหน้าไปดูบนฟ้าเลยใช่ไหม

ว่าหมอกควันมันคลุมเมืองขนาดนั้นกันแล้ว

.

.

ถ่ายรูปไปไม่เท่าไหร่ก็รู้สึกมุขแป๊ก

กลับบ้านดีกว่า

กำลังจะขึ้นไปรถแล้วล่ะ

แต่คุณลูกพี่บอกว่า

"แม่ๆ แม่ถ่ายดอกไม้สิ มันสวยมากเลยนะ"

ฉันมองดูก็เห็นแต่พุ่มดอกโกศลที่มีแต่ฝุ่นเกาะ

แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ

เจ๊ขอร้องทั้งที ก็เลยถ่ายไปรูปหนึ่ง

พอเงยหน้าออกมาจากช่องมองภาพ

ก็เห็นต้นไม้ข้างหน้าที่เหลือแต่กิ่งก้านเล็กๆ

มีใบไม้ใบจิ๋วๆ กำลังผลิใบใหม่

ก็เลยเดินไปใกล้ๆ

ลองถ่ายดู

เออ ก็สวยดี

แต่ฉากหลังมันรก

 เพราะมีฟ้าสีขาวๆ ครึ่งหนึ่ง ต้นไม้สีเขียวอีกครึ่งหนึ่ง

ก็เลยหามุมอยู่นั่นแหละ

เขย่งแทบตาย

กว่าจะได้รูปนี้มา

 108 ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

มองดูรูปนี้ในกล้องก็รู้สึกพอใจ

แต่ไหนลองขยับมุมดูซิ

ก็ได้รูปนี้มา

 108 ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้

เพิ่มสีเพิ่มวุ้นอีกนิด สีเขียวซีดๆ ของใบไม้ใบไม้ที่ถ่ายย้อนแสง

ก็ค่อยสดขึ้นมาบ้าง

สรุปว่า

เมื่อวานนี้

มีสองภาพนี้แหละที่พอใจที่สุด

.

.

นี่ถ้ารีบขึ้นรถกลับบ้าน

ก็คงไม่ได้สองรูปนี้มาด้วยหรอกนะ

.

.

นิทานเรื่องนี้สอนให้(ฉัน)รู้ว่า

ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนๆ มันก็มักจะมีความงดงามแฝงอยู่ทุกที่

อยู่ที่ว่าจะมองเห็นหรือไม่...ก็แค่นั้นเอง

 

 

 

 

 

 

     Share

<< -107- จนได้....จนได้-109- กลับบ้านก็เหมือนได้เที่ยว >>

Posted on Fri 20 Feb 2009 13:47

-113- ดีใจจัง
-112- แปะรูปหนุ่มๆ
-111- แม่ครัวกับเด็กเสิร์ฟ
-110- แม่ๆ เรามาคุยกันหน่อยดีไหม
-109- กลับบ้านก็เหมือนได้เที่ยว
-108- ถ้าเร่งรีบก็คงไม่ได้
-107- จนได้....จนได้
-106- สิ่งดีๆ ที่เหลืออยู่...(และเพิ่งนึกขึ้นได้)
-105- แอ่วสวนสัตว์ในวันรายงานตัวรับปริญญา
-104- Only Love Is Real
-103- เผลอทำหลายๆ คนหล่นหายตามรายทาง


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

Phneomneal breakdown of the topic, you should write for me too!
Tommy   
Sat 14 Dec 2013 15:59 [9]
 

Arleitcs like this just make me want to visit your website even more.
Rozinaldo   
Sat 14 Dec 2013 12:22 [8]
 

Boom shlkaaaka boom boom, problem solved.
Debbie   
Fri 13 Dec 2013 20:09 [7]
 

That's a smart answer to a dilifcuft question.
Lee   
Fri 13 Dec 2013 13:43 [6]
 

Stands back from the keyboard in amnzemeat! Thanks!
Jenifer   
Fri 13 Dec 2013 13:14 [5]
 

อยากกินกุ้งแช่น้ำปลา
PIMU   
Thu 26 Feb 2009 8:55 [4]

ซู้ดดดดด น้ำลายหยดติ๋ง ๆ ๆ ๆ
ป้านกของสาวไหม   
Fri 20 Feb 2009 14:42 [3]

อย่างส้มไง

มีความงดงามแฝงอยู่




ดูดีๆ

ลึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ส้ม   
Fri 20 Feb 2009 14:21 [2]

ยังไม่ได้อ่าน ลูกกวนสุดๆ

แต่รูปสวย

รูปก่อนสุดท้ายอ่ะ ชอบ
ส้ม   
Fri 20 Feb 2009 14:15 [1]