-90- เป็นหนี้เพื่ออนาคต

-90-

ไม่ได้เขียนไดอะรี่มาเกือบค่อนเดือน

จนพ่อไอ้ลูกหมากลับมาบ้านได้อาทิตย์กว่า

และใกล้จะกลับอินเดียอีกแล้ว

ก็ยังไม่ได้มาเขียนได

.

.

พ่อไอ้ลูกหมากลับมาหนนี้

ก็คุยกันว่า

พอเสร็จงานที่อินเดีย

เขาคิดจะทำโรงหล่อเล็กๆ

ถามว่าจะมีงานไหม

เขาบอกว่าตลาดยังต้องการอีกมากมาย

ขอแค่ได้เริ่มต้น

แต่การเริ่มต้นทำโรงหล่อ

ก็ไม่ใช่ง่าย ไม่ได้ใช้เงินบาทสองบาท

ไหนจะต้องหาทำเล ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะต้องเช่าหรือซื้อ

เป็นเงินมหาศาลแน่ๆ

.

.

สุดท้ายก็คุยกันว่า

ที่ดินเปล่าหน้าบ้านของโครงการซึ่งไม่มีใครมาซื้อนี่ล่ะ

น่าสนใจ

มีทั้งหมดสี่แปลง

แปลงที่อยู่ตรงข้ามบ้านมีงานกว่าๆ

ตอนนี้เห็นว่าเจ้าของโครงการไปไถ่ถอนมาจากธนาคารแล้ว

ไม่รู้ว่าเขาจะขายหรือเปล่า

หรือจะขายในราคาเท่าไหร่

สำนักขายของโครงการก็ปิดไปแล้ว

แต่ยังมีคัทเอาท์ขึ้นที่หน้าหมู่บ้าน

ก็เลยโทรไปถาม

ปรากฏว่ายังไม่ได้ขาย

แต่ถ้าสิ้นปีนี้ไม่มีใครซื้อ

เจ้าของเขาก็จะไปขายให้เพื่อนที่กรุงเทพ

ก็เลยบอกว่าสนใจค่ะ

แต่ตอนนี้เงินยังไม่พอ

ประมาณกลางปีหน้าถึงจะทำเรื่องกู้ได้

คนที่คุยด้วยก็บอกว่า

ก็อาจจะมัดจำไว้นิดหน่อยก่อนก็ได้ค่ะ เพื่อให้โครงการแน่ใจว่าลูกค้าจะซื้อจริงๆ

วันเสาร์นี้เขาจะเข้ามาคุยกันที่บ้าน

.

.

ตอนนี้ยังเป็นหนี้ผ่อนบ้านกับผ่อนรถ

แต่ก็วางแผนไว้แล้วว่า ถ้าเก็บเงินได้ตามเป้าที่ตั้งไว้

ปลายปี 2554 ก็จะเป็นไทแก่ตัว

แต่ถ้าจะซื้อที่ดินหน้าบ้านจริงๆ

ก็อาจจะต้องเป็นหนี้อีก

จริงๆ แล้วถ้าเก็บเงินได้ตามที่คาดไว้

ก็อาจจะซื้อเงินสดได้

แต่ก็จะไม่เหลือเงินในธนาคาร

จะไปกู้เงินธนาคาร

ก็ดูจะยุ่งยากและลำบากหลายประการ

ดังนั้นทางออกเดียวที่คิดได้ตอนนี้ก็คือ

เก็บเงินก้อนให้ได้ก้อนหนึ่งแล้วเอาไปค้ำประกันเงินกู้ที่สหกรณ์ดีกว่า

อย่างน้อยก็ยังได้ดอกเบี้ยจากเงินก้อนนั้น

เอามาหักลบกลบหนี้กับดอกเบี้ยที่จะต้องเสีย

ก็คงจะพอหยวนๆ

.

.

แต่ถึงจะซื้อที่ได้แล้ว

ก็ต้องมีค่าใช้จ่ายอีกมากมาย

ไหนจะต้องปลูกกระต๊อบหลังเล็กๆ เอาไว้ทำงาน

ไหนจะต้องซื้อวัสดุต่างๆ ในการทำงาน

ไหนจะต้องซื้ออุปกรณ์ในการควบคุมและกำจัดควัน

อืม

เป็นเรื่องหนักไม่ใช่เล่น

.

.

แต่ถ้าไม่คิดจะลงทุน

ก็มองไม่เห็นอนาคตที่ดีกว่านี้

ถ้ากิจการไปได้ดี

ก็อาจจะเป็นกิจการของครอบครัวในอนาคตได้

เพราะทุกวันนี้ งานปั้นของพ่อไอ้ลูกหมาต้องตระเวนออกไปทำงานข้างนอก

แต่ถ้าทำโรงหล่อ ก็ไม่ต้องออกไปบ่อยเหมือนงานปั้น

.

.

จริงๆแล้ว

เดือนสองเดือนมานี่

ก็คิดถึงรถใหม่เหมือนกัน

เพราะรถคันนี้อายุอานามก็ Sweet Sixteen เข้าไปแล้ว

ก็ยังคิดว่า เดี๋ยวพอหมดภาระเรื่องผ่อนบ้าน

ก็อาจจะมองๆ รถคันใหม่

แต่พอพ่อไอ้ลูกหมายกประเด็นเรื่องโรงหล่อขึ้นมา

ก็เป็นอันว่า

.

.

โบกมือบายๆ tiida ได้เลย

.

.

เอาไว้พี่ปลอดหนี้แล้วหนูยังไม่หายหน้าไปจากตลาดรถ

เราอาจจะได้เจอกันสักวันหนึ่ง

 

     Share

<< -89- ไปหลวงพระบาง....ไปกินอะไรดี-91- ปรับปรุงบ้าน >>

Posted on Tue 18 Nov 2008 13:44

-96- ถ้าสาวกว่านี้จะแอบคิดมากแล้วนะเนี่ย
-95- ไปกินข้าวร้านพี่แอ๊ด
-94- กรี๊ดดดดดดดดดดด เซ็ง
-93- อยู่ที่นี่มันก็คงไม่โง่หรอกมั้ง?
-91- ปรับปรุงบ้าน
-90- เป็นหนี้เพื่ออนาคต
-89- ไปหลวงพระบาง....ไปกินอะไรดี
-88- ฝันบ้า....บ้า.....ตื่นมา...อารมณ์เสีย(ว้อย)
-87- มีแต่น้ำกับฟ้า
-86- ไปหลวงพระบาง....คล้ายๆ กับไปตามหาแฟนเก่าที่เขาเปลี่ยนไป
-85- ไปมีตติ้งกับแก๊งค์เด็กเหนือ


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

This article acehevid exactly what I wanted it to achieve.
Ayani   
Fri 13 Dec 2013 18:02 [4]
 

สู้ ๆ นะค่ะพี่นัด
PIMU   
Thu 27 Nov 2008 10:43 [3]

สู้ ๆ จ้า
iamlek   
Fri 21 Nov 2008 8:02 [2]

สู้ สู้
จี   
Wed 19 Nov 2008 9:56 [1]