-67- ความเปลี่ยนแปลงที่จำเป็นต้องรับมือ

-67-

อีกไม่กี่วัน

ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ก็จะเกิดขึ้นกับชีวิต

พ่อไอ้ลูกหมาจะไปทำงานที่พุทธคยาแล้ว

ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้กลับบ้านบ่อยแค่ไหน

.

.

สำหรับฉันเอง

ก็ไม่รู้ว่า การอยู่กับลูกสองคน

จะเหน็ดเหนื่อยสักเพียงไร

แต่เท่าที่ประเมินไว้ตอนนี้

คงจะเหนื่อยมากกกกกกกกกกแน่ๆ

ต้องปรับเปลี่ยนตารางชีวิตกันใหม่หมด

จะไม่ปล่อยให้ไอ้ลูกหมามันนอนดึกอย่างที่มันเคยทำอีกแล้ว

จะต้องปลุกให้มันตื่นแต่เช้าเพื่อจะได้ไปโรงเรียนให้เช้ากว่านี้

ฉันเองก็ต้องปรับเวลาทำอะไรๆ อีกมากมาย

เพราะไม่งั้นจะทำอะไรไม่ทัน ไม่เสร็จ

และบ้านก็จะไม่เป็นระเบียบแน่ๆ

เพราะไม่มีพ่อไอ้ลูกหมาคอยช่วย

.

.

และตั้งแต่ตุลาคมนี้

สถานภาพของการทำงานก็จะถูกปรับเปลี่ยน

จากพนักงานไปเป็นพนักงาน

ฮ่า

ไม่รู้เหมือนกันว่าสิทธิต่างๆ จะเปลี่ยนแปลงไปไหม

แต่ที่แน่ๆ

ข้อกำหนดข้อหนึ่งที่เห็นคือ

ภายในเจ็ดปีที่เปลี่ยนสถานภาพ

จะต้องมีการพัฒนาตนเองจากชั้นต้นไปสู่ชั้นกลาง

นั่นหมายถึงว่า

จะต้องไปเรียนต่อ

เพราะในข้อกำหนดใหม่

กำหนดไว้ว่า

พนักงานทุกคนที่ทำหน้าที่นี้

จะต้องมีคุณวุฒิปริญญาเอกหรือเทียบเท่า

.

.

หมายความว่า

ภายในเจ็ดปี นับตั้งแต่ตุลานี้

ฉันจะต้องไปเรียนต่อและได้ปริญญาเอกมาให้ได้

มิฉะนั้นก็อาจจะตกงาน

.

.

ชั่วชีวิตนี้

ไม่เคยคิดอยากจะเป็นด็อกเตอร์กับเขาเลย

ให้ตายเถอะ

.

.

มีด็อกเต้อสองสามคน

ที่ทำให้ฉันรู้สึกอคติกับการเป็นด็อกเตอร์

หรือจะพูดให้ถูกคือ

กูเกลียดด็อกเตอร์

จะมีประโยชน์อะไร

ที่จะไปเรียนปริญญาเอกเพื่อให้ได้คำนำหน้าว่าด็อกเตอร์

แต่จิตใจต่ำช้ากว่านาย นาง นางสาวทั่วไป

จะได้ประโยชน์อะไรที่จะมีคำนำหน้าว่าด็อกเตอร์

แต่คำพูดนั้นมีแต่คอยเชือดเฉือนผู้อื่น ข่มผู้อื่น

สถุลกว่าคนที่ไร้การศึกษาอบรม

.

.

เพราะเจอด็อกแบบนี้มาสองสามด็อก

เลยทำให้คิดว่าชีวิตนี้

กูจะไม่มีวันไปเรียนปริญญาเอก

เพื่อให้มีคำนำหน้าว่าด็อก

เหมือนพวกด็อกๆ พวกนั้น

.

.

แต่สุดท้ายแล้ว

ด้วยหน้าที่การงาน

ก็บีบบังคับให้ต้องไปเรียนต่อจนได้

แต่ก็ไม่ใช่ภายในปีสองปีนี้แน่นอน

.

.

อย่างน้อยก็ขอให้ไอ้ลูกหมามันโตกว่านี้

หาเงินค่าเทอมให้ได้เสียก่อน

แล้วค่อยว่ากัน

.

.

และเมื่อถึงวันที่จำเป็นจะต้องเป็นด็อกเตอร์

จะบอกตัวเองทุกวันเลยว่า

อย่ายึดติดกับคำว่าด็อกเตอร์นี่เลย

เพราะถ้าหลงระเริงไปกับมัน

คำว่าด็อกเตอร์ ก็จะมีเพียงตัวเองที่เรียกตัวเอง

แต่คนอื่นๆ เขาจะเรียกสั้นๆ ว่า

.

.

"ด็อก"

 

 

     Share

<< -67- จะอยู่สองคนกับไอ้ลูกหมาเกือบๆ ปี จะไหวไหมนี่....-69- ไปเรียนวาดรูป >>

Posted on Tue 8 Jul 2008 15:31

-73- ว่าจะบ่นอะไรนะ
-71- ทางเดินชีวิต
- 71- ถ่านไฟเก่า
-70- เยอะแยะมากมาย
-69- ไปเรียนวาดรูป
-67- ความเปลี่ยนแปลงที่จำเป็นต้องรับมือ
-67- จะอยู่สองคนกับไอ้ลูกหมาเกือบๆ ปี จะไหวไหมนี่....
-66- น้ำตาไหล
-65- ปลอดโปร่งโล่งใจ
-64- ขอบคุณน้องแต๊บ
-63- รอและลุ้น


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

At last! Someone who undtesrands! Thanks for posting!
Khalid   
Sat 14 Dec 2013 19:36 [3]
 

สู้ๆ นะพี่นัด ขอให้ได้ Ph.d นะค่ะ
PIMU   
Fri 11 Jul 2008 9:49 [2]

สู้ๆพี่สาว ถ้าเหงาๆตอนที่แฟนพี่ไม่อยู่ จะเอาลูกชายกัยลูกสาวไปเล่นกับพี่สาวไหม แก้เหงา
mew   
Tue 8 Jul 2008 16:41 [1]