-65- ปลอดโปร่งโล่งใจ

-65-

ในที่สุดงานชิ้นใหญ่ที่ค้างคามาสองปีกว่าก็เสร็จสิ้นเสียที

เป็นสองปีที่ยาวนานมาก

น้อยครั้งที่จะทำงานล่าช้าขนาดนี้

แต่จริงๆ ตามแผนเดิมมันก็อยู่ในระยะเวลานั่นแหละ

เพราะตั้งใจว่าเก็บข้อมูล 2 ปี

วิเคราะห์

แล้วพิมพ์ออกมาเป็นเล่มเดียว

แต่ด้วยระเบียบของมหาวิทยาลัย

ก็ต้องถูกบังคับให้พิมพ์รายงานปีละเล่ม

ก็เลยต้องเสียเวลามานั่งแบ่งเนื้อหา

นั่งจัดอาร์ตเวิร์กกันใหม่อีก

.

.

กว่าจะได้เล่มนี้มา

ก็แก้แล้วแก้อีกเป็นสิบๆ รอบ

เหนื่อย

สำหรับคนที่โง่ๆอย่างฉัน

วันๆ ใช้คอมพ์เป็นก็แค่ท่องเว็บ

พิมพ์งานเอกสาร

ย่อรูปในโฟโต้ช็อป

แต่นี่ต้องมานั่งคลำจัดหน้าหนังสือ

ในโปรแกรม pagemaker

เหนื่อย (โว้ย)

.

.

แต่พองานเสร็จสิ้น

ก็ดีใจนะ

เหนื่อยแต่ภูมิใจ

.

.

 65 ปลอด ปร่ง ล่งใจ

 65 ปลอด ปร่ง ล่งใจ

ปกหน้าและปกหลังนี้

กว่าจะได้มา

ก็ลองทำเป็นสิบๆ รอบ

เพิ่งมาลงตัวเอาเมื่อคืนนี้

ลายใบโพธิ์ที่ปก

ก็ไดคัทเอามาจากรูปถ่าย

ที่ถ่ายฉากเวที

ที่สามีฉันเป็นคนวาด

เรียกว่า

ทำกันเองหมดจริงๆ

.

.

เหนื่อย

แต่ภูมิใจ

.

.

ภูมิใจทั้งการได้ทำทุกสิ่งทุกอย่างในหนังสือเล่มนี้ด้วยตัวเองทั้งหมด

และภูมิใจกับข้อมูลในหนังสือเล่มนี้

เพราะแม้ว่าบางส่วนจะหาอ่านได้จากเอกสารที่เคยมีคนเขียน

แต่อีกบางส่วน ก็เป็นเนื้อหาที่ไม่เคยมีใครได้อ่านมาก่อน

ได้รู้มาก่อน

และใครก็เถียงฉันไม่ได้ด้วย

เพราะคนให้ข้อมูล

คือคนที่เก็บเกี่ยวประสบการณ์มาด้วยตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก

สามีฉันเอง

แหะๆ

.

.

เมื่อคืน

พอจัดหน้าหนังสือเสร็จ

ก็ต้องมาไล่ชื่อไฟล์รูปให้เป็นระบบระเบียบ

ฉันเป็นคนแบบนี้

ถ้าจะทำอะไรก็ต้องให้เสร็จโดยเป็นระบบ

ถึงแม้ว่าโรงพิมพ์จะไม่ใช้ข้อมูลที่ฉันจัดการพวกนี้ก็ตาม

แต่ฉันต้องทำ

ไม่งั้น ก็จะรู้สึกค้างคา

.

.

พอได้จัดการอะไรให้เรียบร้อย

พิมพ์ต้นฉบับใส่แฟ้มรอโรงพิมพ์มารับ

ไรท์ข้อมูลใส่ซีดีเสร็จ

เหลียวมองดูรอบๆ โต๊ะ

กรี๊ดดดดด

ทำไมมันรกได้ขนาดนี้

 65 ปลอด ปร่ง ล่งใจ

.

.

งานต่อไป

ต้องเก็บกวาดของรกๆ พวกนี้

เอิ๊กกก

.

.

 65 ปลอด ปร่ง ล่งใจ

.

.

แม้ว่าจะเหลืองานใหญ่

ที่จะต้องปิดงานให้เสร็จก่อนกันยานี้อีกหนึ่งชิ้น

ซึ่งก็คือเนื้อหาภาคต่อจากเล่มข้างบนนี่แหละ

และเหลืองานไซส์ปานกลาง

คือทำเว็บอีก 1 เว็บ

และอาจจะต้องทำ e-learning  และ e-book อีก 2 ชิ้น

(สาธุ ขอให้ตังค์โครงการหมดเถอะ จะได้ไม่ต้องทำ อิอิ)

.

.

แต่ตอนนี้รู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจจริงๆ

อย่างน้อย

ดินที่พอกหาง

ก็หลุดไปก้อนหนึ่ง

.

.

และตอนนี้

ฉันรู้แล้วว่า

ความสุขที่เกิดจากการทำงานมันเป็นอย่างไร

.

.

สิ้นเดือนกันยา

คงจะสุขเกือบปางตายเลย ฉัน!

     Share

<< -64- ขอบคุณน้องแต๊บ-66- น้ำตาไหล >>

Posted on Fri 6 Jun 2008 12:01

-70- เยอะแยะมากมาย
-69- ไปเรียนวาดรูป
-67- ความเปลี่ยนแปลงที่จำเป็นต้องรับมือ
-67- จะอยู่สองคนกับไอ้ลูกหมาเกือบๆ ปี จะไหวไหมนี่....
-66- น้ำตาไหล
-65- ปลอดโปร่งโล่งใจ
-64- ขอบคุณน้องแต๊บ
-63- รอและลุ้น
-63- อาชีพใหม่
-62- หายใจโล่งไปหนึ่งเฮือก
-61- อืมมมมม.....ยั่วกิเลศกันเสียจริง


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

What an awesome way to explain this-now I know evthyering!
Ivan   
Fri 13 Dec 2013 14:24 [3]
 

ยินดีด้วยค่ะ
mew   
Mon 9 Jun 2008 9:55 [2]

ความเหนื่อยที่ตั้งอยู่บนความสุข
พอเสร็จแล้วรู้สึกสบาย โล่งเหมือนว่าหายใจได้เต็มปอด
PIMU   
Sun 8 Jun 2008 22:38 [1]