-62- หายใจโล่งไปหนึ่งเฮือก

-62-

ในที่สุดต้นฉบับงานวิจัยที่ปล้ำกันมานานก็เสร็จสิ้นไปหนึ่งเล่ม

จริงๆ มันควรจะเป็นเล่มใหญ่เล่มเดียว

แต่ด้วยระเบียบ(ฉลาดน้อย)ของใครไม่รู้แหละ

บังคับให้ต้องแยกมันออกมาเป็นสองเล่ม

ตอนแรกก็คิดว่าคงจะเขียนได้ไม่เยอะเท่าไหร่

แต่ที่ไหนได้

ยิ่งเขียนยิ่งมันส์

จนรู้สึกว่า

เฮ้ย มันเยอะขนาดนี้แล้วจะเงินที่ไหนมาพิมพ์

.

.

แต่ยังไม่ถึงขั้นตอนการพิมพ์หรอก

ต้องเอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญอ่านและประเมินผลก่อน

ต้องตรวจแก้ก่อนที่จะพิมพ์

เมื่อวานเอาไปให้พ่อครู 2 ท่าน

วันนี้เอาไปให้นักวิชาการที่มีชื่อด้านนี้อีกท่านหนึ่ง

.

.

พี่คนนี้

จริงๆ แล้วต้องบอกว่ามารู้จักสนิทสนมกันก็เพราะพ่อไอ้ลูกหมา

เขาสนิทกัน เป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกันมาก่อน

ฉันเองก่อนหน้าที่จะคบกับพ่อไอ้ลูกหมา

ก็รู้จักพี่คนนี้อยู่บ้าง

แต่พี่เขาคงไม่ได้สนใจอะไรฉันหรอก

และตลอดมาตั้งแต่รู้จักกัน

ก็รู้สึกมาตลอดว่า

ฉันไม่เคยทำอะไรได้ดีเลย

งานวิจัยแต่ละเรื่องที่ทำไป

ไม่รู้สึกภาคภูมิใจเลย

เพราะรู้ว่ามันมีข้อบกพร่องมากมาย

เพราะเวลาที่กระชั้นชิด

พอใกล้เวลาจะพิมพ์

ก็รีบ รน งานออกมาไม่เคยพอใจเลย

.

.

คิดเสมอว่า

ใครๆ ก็คงจะดูถูกฉันว่ะ

เวลาใครพูดถึงงานที่ฉันเขียน

ก็เป็นต้องเสียวสันหลังวาบ

ว่าเขาจะตำหนิอะไรหรือเปล่า

.

.

วันนี้

เอาต้นฉบับไปให้พี่คนนี้อ่าน

ก็ได้คุยกันไปเรื่อยเปื่อย

ตอนหนึ่ง

พี่เขากับแฟนเขาบอกว่า

เขาปรึกษากันว่า ถ้าฝ่ายงานของฉัน

จะได้ย้ายไปรวมกับหน่วยงานของเขา

ตามมติของผู้บริหารจริงๆ แล้วเมื่อไหร่

คนอื่นจะขึ้นไปอยู่บนตึกก็แล้วแต่

แต่พี่เขากับแฟนเขาจะดึงฉันไว้ที่ตึกเล็ก

ให้มานั่งทำงานด้วยกัน

จะได้ช่วยกันทำกิจกรรมต่างๆ

ช่วยกันคิดทำโน่นทำนี่

คงจะสนุกดี

.

.

ฟังแล้ว

ใจพองฟูขึ้นมาเลย

เฮ้ย พี่เขาเห็นเรามีคุณค่ามากขนาดนี้เลยเหรอ

รู้สึกดีใจ ภาคภูมิใจมาก

ที่คนสำคัญของวงการนี้

มองว่าฉันสามารถจะทำงานในด้านนี้ได้ดี

.

.

วันนี้เลยมีกำลังใจจะทำงานอีกเพียบเลย

แม้ว่าจะเหลืองาน(ดินพอกหางหมู)ชิ้นใหญ่

อีกตั้ง 3 ชิ้น

และงานชิ้นย่อมอีก 2

ซึ่งต้องเคลียร์ให้เสร็จก่อนกันยานี้

.

.

ก่อนมาอัพได

นั่งเขียนร่างแบบเสนอโครงการวิจัย

ไม่รู้ว่าจะตกเหมือนชิ้นก่อนไหม

เพราะงานวิจัยของสายนี้

คนส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยเห็นคุณค่าอยู่แล้ว

เพราะมันไม่ได้ไปแก้ปัญหาพลังงาน

ไม่ได้สร้างนวัตกรรมใหม่

ไม่ได้ช่วยให้สุขภาพของคนดีขึ้น

ไม่ได้เสนอแนวทางแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ

เป็นเพียงงานวิจัยที่ศึกษาถึงภูมิปัญญาของคนรุ่นเก่า

แต่ช่างเถอะ

จะตกก็ช่าง

แต่ก็จะเขียนส่ง

ถ้าได้ก็ดี

จะได้เหนื่อยเหมือนปีนี้อีก

แต่ถ้าไม่ได้

ก็หวังว่า งานจากโครงการบูรณาการ 2 โครงการที่ส่งไป

จะได้รับทุนสนับสนุนนะ

.

.

ปีนี้

งานบูรณาการสองโครงการที่ได้รับทุนมา

ก็เสร็จสิ้นเกือบเรียบร้อย

เหลือแต่ถอดองค์ความรู้และตีพิมพ์เป็นเล่มส่งตามสัญญา

.

.

ยิ่งคิดยิ่งวางแผนเรื่องงาน

ข้างในก็เหมือนจะมีไฟลุก

ดีใจจังกับความรู้สึกนี้

ความรู้สึกที่มีความสุขจากการได้ทำงาน

.

.

วันนี้

นอกจากจะดีใจที่ได้ฟังคำพูดที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นมาแล้ว

ยังดีใจที่ไฟในการทำงานเริ่มลุกโชนอีกครั้ง

 

 62 หายใจ ล่งไปหนึ่งเฮือก

รูปนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อหาเลย แต่อยากเอาลง

 ลูกแมวที่ทำงานที่คนใจร้ายอุ้มไปตั้งแต่ยังไม่ถึงเดือน

แล้วพอเลี้ยงไม่ไหวก็หอบมาปล่อยที่เดิมทั้งครอก

 ตัดโอกาสเด็กๆ พวกนี้จะได้มีบ้านอยู่ เอามาปล่อยตอนนี้แล้วใครจะเอาไปเลี้ยง

ฉันเองก็มีไอ้สองส้มอยู่บ้านแล้วเพราะอกหักที่เด็กๆ พวกนี้ถูกอุ้มไปนั่นแหละ

เซ็งจริงๆ ไอ้คนใจร้าย ขอให้มันถูกทิ้งมั่ง

 

     Share

<< -61- อืมมมมม.....ยั่วกิเลศกันเสียจริง-63- อาชีพใหม่ >>

Posted on Sat 17 May 2008 2:35

-66- น้ำตาไหล
-65- ปลอดโปร่งโล่งใจ
-64- ขอบคุณน้องแต๊บ
-63- รอและลุ้น
-63- อาชีพใหม่
-62- หายใจโล่งไปหนึ่งเฮือก
-61- อืมมมมม.....ยั่วกิเลศกันเสียจริง
-60- อยากถามเด็ก มช นิดหนึ่งว่า.....เราเรียนรุ่นเดียวกันป่ะ?
-59- เวลาที่เริ่มรัก
-58- ฟ้าหลังฝน
-57- เป็นคนจนต้องรู้จักคิดให้หนักๆ


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ช่วยภาวนาขอให้โดนทิ้งด้วยจ้า คนใจร้าย
PIMU   
Tue 20 May 2008 12:09 [1]