-49- ใช้ชีวิตแบบคนจนมานาน ต่อไปจะใช้ชีวิตแบบคนรวยเสียที

-49-

หมู่นี้

ได้อ่านหนังสือประเภทเงินๆทองๆ หลายเล่ม

เล่มแรกที่ซื้อมาอ่าน

คือ

"เขาเก็บเงินกันอย่างไรได้เป็นล้าน"

ซื้อมาประมาณต้นเดือนนี้เห็นจะได้

อ่านแล้วก็ทำให้กระตือรือล้น

อยากจะเก็บเงินเก็บทองกับเขามั่ง

.

.

ทุกวันนี้

ได้รับเงินเดือนวันแรก

ก็หมดไปกับค่าผ่อนบ้าน ค่าบัตรเครดิต ค่าโรงเรียนลูก

แทบไม่มีเหลือใช้จ่าย

ต้องไปหาเอาข้างหน้า

จากเงินของสามีบ้าง จากเงินที่จะได้คืนจากที่ทดรองจ่ายไปก่อนบ้าง

ยังดีที่กัดฟันฝากเงินประจำทุกเดือนมาได้สองปีนิดๆ

แต่มันก็ประมาณ 7 เปอร์เซ็นต์ของรายได้หลักเท่านั้นเอง

ถ้าหากรวมรายได้ทั้งหมด

ก็คงจะประมาณ 4 เปอร์เซ็นต์

มันน้อยมากๆ

ยิ่งได้มาอ่านหนังสือเล่มที่ว่า

ยิ่งน่าขนลุกกับชีวิตของตัวเอง

คนที่จะมีชีวิตหลังเกษียณอย่างพอมีพอกิน

ควรจะมีเงินเก็บอย่างน้อยเท่ากับ

 

เงินรายได้ต่อปี x อายุ x 0.1 หรือ 0.2

 

ซึ่งนั่นหมายความว่า

อายุเท่านี้

ฉันควรจะมีเงินเก็บออมประมาณ หนึ่งล้านบาทแล้ว!!

กรี๊ดดดดดดดดดดด

แล้วฉันจะมีชีวิตหลังเกษียณอย่างพอมีพอกินได้ยังไงกันเนี่ย

.

.

พอมองย้อนกลับไปมองวันเวลาที่ผ่านมา

ฉันใช้ชีวิตอย่างคนจนจริงๆ

ไม่ว่าอยากกินอะไรก็กิน

อยากได้อะไรก็ซื้อ

แม้ว่าจะคิดไตร่ตรองแล้วก็ตามที

แต่ก็ไม่เกิน 3 ครั้งที่คิดย้อนไปย้อนมา

สุดท้ายก็ซื้อ

เพราะบอกตัวเองว่า

ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาเงินได้อีก

ไม่มีเงินสดก็รูดบัตรเอา

โอ้โห

.

.

วิถีทางแห่งคนจน จนชั่วชีวิตด้วย

คนที่ใช้ชีวิตอย่างนี้

จะมีวันรวยได้เหรอ

ถ้าหาเงินเท่าไหร่ก็ไม่มีเก็บ

มีแต่ใช้จ่ายๆๆๆ

และจ่ายมากกว่าเงินที่หาได้

แม้ว่าส่วนหนึ่งของการจ่ายไป

มันก็คือการเก็บออมเพื่ออนาคตนั่นแหละ

แต่ยิ่งอ่านหนังสือเล่มนี้

ยิ่งต้องทบทวนตัวเอง

ว่าจะต้องปฏิวัติการใช้ชีวิตเสียใหม่

ฉันไม่อยากเป็นคนจน

และจะไม่ใช้ชีวิตอย่างคนจนอีกต่อไปแล้ว

.

.

วันนี้

ซื้อหนังสืออีกเล่มหนึ่ง

"เงิน เรื่องใหญ่ที่โรงเรียนไม่สอน"

(อาจจะจำชื่อไม่ถูกหมดนะ)

เขียนโดยคุณโจ มณฑานี ตันติสุข

ซื้อมาหลังจากที่เปิดหนังสือเกี่ยวกับการเงินการทองการลงทุนมาเกือบยี่สิบเล่ม

ก็เลือกเล่มนี้ของคุณโจ

ไม่ได้เลือกเพราะคนเขียนเป็นคนดัง

แต่เลือกเพราะเนื้อหาน่าจะเหมาะกับสภาพชีวิตของฉัน

และคนทั่วๆไปในสังคมมากกว่า

.

.

จริงๆ แล้ว

ฉันไม่เคยชอบคุณโจเลย ให้ตายสิ

ไม่ชอบสไตล์การพูดของคุณโจ

ไม่ชอบหน้า

ไม่ชอบเอาดื้อๆอ่ะ

เรียกว่าอคติก็ว่าได้

.

.

แต่ฉันก็พยายามลบอคตินั้นทิ้ง

และซื้อหนังสือเล่มนี้กลับมา

ฉันใช้เวลาช่วงหัวค่ำจนถึงสี่ทุ่ม

อ่านไปได้ครึ่งเล่ม

อ่านแล้วก็รู้สึกชอบคุณโจขึ้นมาติดหมัด

ชอบในความมุ่งมั่น ความตั้งใจจริง

แล้วความเป็นคนรู้คิด

กล้ายอมรับความจริงของเธอ

.

.

ไม่รู้สินะ

ตั้งแต่หันมาสนใจกับหนังสือเงินๆทองๆ

ฉันก็ไปหาหนังสืออ่าน

แต่ก็มีแต่หนังสือแปลเป็นส่วนใหญ่

และจริตอันเลวร้ายของฉันที่ทำให้ฉันพลาดหนังสือดีๆ ไปหลายเล่มก็คือ

ฉันเป็นคนที่ทนอ่านหนังสือแปลไม่ได้เลย

ยิ่งประเภทแปลแบบถอดมาเป็นคำๆ โดยแทบไม่เปลี่ยนไวยากรณ์ภาษาเลยเนี่ย

ยิ่งเกลียดมาก

.

.

ดังนั้น

หนังสือประเภท พ่อรวยสอนลูก

ซึ่งตอนนี้ฉันเห็นมีเกือบยี่สิบเล่มแล้วมั้ง

ฉันจึงไม่เคยได้อ่านเลย

แค่เห็นชื่อ ซูซาน ชีค จอร์จ ซาร่า สจ๊วต ฯลฯ

ก็จะอ้วกแล้วว้อยยยย

.

.

แต่อ่านหนังสือของคุณโจแล้ว

ไม่ได้อารมณ์อยากอ้วกนะ

เลยทำให้รู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น

ในการจะเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง

จะไม่เป็นคนจนอีกแล้ว

จึงเริ่มต้นด้วยการไปค้นเอาบัตรเครดิตที่ซ่อนไว้

(หลังๆ ไม่พกบัตรเครดิตแล้ว เพราะตั้งใจจะไม่ใช้

แต่ก็เก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน)

แล้วก็เอามาหักทิ้งเสียหลายใบ

ไอ้ใบที่มันชอบเก็บค่าธรรมเนียมรายปีนั่นแหละ

จริงๆ ก็ไม่ได้ใช้หรอก

แต่เก็บไว้เผื่อฉุกเฉินอย่างที่ว่า

ไหนๆ ก็ไม่ได้ใช้จะเก็บไว้ทำไม

และจริงๆ แล้ว

มันก็ไม่ควรจะใช้ด้วยแหละ

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะโทรไปยกเลิกให้หมด

.

.

เก็บไว้ใบเดียว

ไว้จ่ายค่าไฟกับค่าน้ำมันรถ

.

.

สิ้นเดือนนี้

ตั้งใจว่าจะไปเปิดบัญชีสะสมทรัพย์

ตั้งใจจะเก็บเงินซัก 15% ไว้ในบัญชีนี้

ซึ่งรู้ทั้งรู้ว่ามันจะทำให้ชีวิตฉันลำบากขึ้นอีกหน่อยแน่ๆ

แต่ถ้าไม่กัดฟันลำบากในวันนี้

อีกสองสามปีข้างหน้า

ฉันก็จะไม่มีอะไรเลยเหมือนวันนี้

.

.

เอาวะ

ตั้งแต่พรุ่งนี้

จะเริ่มใช้ชีวิตแบบคนรวย

จะไม่กินอาหารนอกบ้านโดยไม่จำเป็น

จะไม่ซื้อของผ่านเน็ท

จะไม่ซื้อเครื่องสำอางโดยที่ไม่ได้ใช้

จะไม่กินขนมจุบจิบ

จะไม่ซื้อของที่ไม่จำเป็น

จะไม่ซื้อหนังสือมากองไว้โดยไม่ได้อ่าน

จะไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อีกหลายอย่าง

.

.

เท่านี้

ก็คงจะพอทำให้ฉันได้ใช้ชีวิตแบบคนรวยเสียทีนะ

.

.

หรือว่าไง?

 

EDIT

 49 ใช้ชีวิตแบบคนจนมานาน ต่อไปจะใช้ชีวิตแบบคนรวยเสียที

 

แปะรูปแผนที่แอนเนิสเซอรี่ด้วยฝีมือวาดบนคอมพ์อันแสนจะห่วยแตก

ให้คุณแม่โกวาดูค่ะ

ถ้าเข้าไปทาง LCC น่ะถูกต้องแล้วค่ะ

ขับผ่าน LCC ไปจนเจอคลองชลประทานค่ะ

ขับตรงไปเรื่อยๆ จนเจอสามแยกที่มีร้านทำผมสบายแฮร์อยู่ตรงหัวมุม

สังเกตว่าหลังร้านสบายแฮร์จะมีบ้านสร้างใหม่ หลังใหญ่ๆ สวยๆ อยู่หลังหนึ่ง

ก็เลี้ยวเข้าซอยนั้นแหละค่ะ ตรงไปเรื่อยๆ

จริงๆ จะมีม่านรูดชื่อไรน้อ จำชื่อไม่ได้ละ

ขับผ่านไปอีกหน่อยค่ะ สองข้างทางจะเป็นพงหญ้า

จะรกหรือเรียบก็แล้วแต่ฤดูกาลและความขยันของเจ้าของที่ อิอิ

ขับเลยจากม่านรูดนั่นไปอีกซัก 50 เมตร ก็จะเจอแอนเนิสเซอรี่ค่ะ

แอนเนิสเซอรี่จะอยู่ขวามือค่ะ ป้ายจะเล็กๆ หน่อยไม่สังเกตก็ไม่ค่อยเห็นค่ะ

แต่หน้าบ้านจะมีต้นลั่นทมสีขาวอยู่ค่ะ เป็นจุดสังเกต

ก็เลี้ยวเข้าไปเลย

ในบริเวณบ้าน จะมีบ้านเช่าเล็กๆ หลังหนึ่งอยู่ติดรั้วทางด้านขวามือค่ะ

จอดรถตรงลานจอดรถได้เลย

จอดรถยนต์ได้ประมาณ 3-4 คันค่ะ

มีกอไผ่ใหญ่ๆ อยู่ 2 กอ

ในบริเวณนั้นก็จะเห็นบ้านไม้สีฟ้า นั่นเป็นบ้านของคุณยายพี แม่ครูแอนค่ะ

ส่วนเนิสเซอรี่จะอยู่ด้านซ้ายมือ มีรั้ว มีของเล่นสนามค่ะ

ลองไปหาดูอีกทีนะคะ

คราวนี้รับรองเจอแน่ค่ะ

ว่าจะพาสาวไหมแวะไปหาครูแอนเหมือนกัน

แต่ก็ไม่มีเวลาไปหาซักที

ไปทีไรก็ไม่เจอครูแอนเลย

ถ้าแม่โกวาได้ไปเนิสเซอรี่

ฝากบอกครูแอนว่าสาวไหมคิดถึงนะคะ

ยังบ่นถึงพี่ผึ้ง พี่แมวอยู่จนถึงทุกวันนี้เลย

 

 

 

 

     Share

<< -48- อาทิตย์เดียวใช้เงินไปแสนกว่า-50- โลกวัชชะ >>

Posted on Thu 28 Feb 2008 1:28

-54- เข้าโรงแรมแต่เช้า
-53- หุ หุ หุ
-52- คนรวย คนจน
-51- ท้องไม่มีพ่อ
-50- โลกวัชชะ
-49- ใช้ชีวิตแบบคนจนมานาน ต่อไปจะใช้ชีวิตแบบคนรวยเสียที
-48- อาทิตย์เดียวใช้เงินไปแสนกว่า
-46- เสียความรู้สึก
-47- แรง
-45- หายไปแล้ว 2 กิโล
-44- อยากให้หนึ่งวันมี 48 ชั่วโมง


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

บ้านำลายไปวันๆแล้วมาเจิกอ่านไรวะเสียเวลา
โกไข่ตุง   
Thu 18 Jun 2009 9:53 [4]

ขอเป็นแฟนด้วยคนครับ อ่านทีไรอยากกลับไปเชียงใหม่ทุกทีเลยครับ ฮือๆ
วรกร   
Fri 7 Mar 2008 19:49 [3]

คุณนัดคะ ตามอ่านเรื่องราวของน้องสายไหมเรื่อง ตอนนี้จำเป็นต้องพาลูกคนเล็กไปฝากเลี้ยง แต่ตามหาแอนเนิสเซอรี่ ไม่เจอเลยต้องกลับมาถามส่าอยู่แถวไหน เพราะเข้าซ.โรงเรียนLCC ไปแล้ววนหาแถวๆเจ็ดยอดก็ไม่เจอค่ะ รบกวนช่วยบอกทางหน้าเว็บนี้ได้มั้ยคะ หรือโทรมาที่ 089-4334448
แม่โกวา   
Wed 27 Feb 2008 23:57 [2]
 

พึ่งมาอ่านเจอไดนี้ ทำให้คิดถึงเชียงใหม่มากคะ ชอบหน้าเมื่อวานมาก ขอเป็นแฟนไดด้วยนะคะ
jessie   
Mon 25 Feb 2008 3:36 [1]