-37- พรสวรรค์ VS พรแสวง

-37-

เมื่อวานตอนเย็น

ขับรถกลับบ้าน

ช่วงที่ยูเทิร์นจนถึงทางเข้าหมู่บ้าน

ประมาณหนึ่งกิโล

จะเห็นท้องฟ้ากว้างสีสวยเต็มๆตาทุกวัน

.

.

เมื่อวาน

เรากลับกันค่ำไปหน่อย

ท้องฟ้าที่มีสีสวยๆ จัดๆ

ก็เริ่มหม่น

เพราะพระอาทิตย์ลาไปนานแล้ว

แต่ไอ้ลูกหมา

เห็นท้องฟ้าแล้วก็รีบชี้ไม้ชี้มือ

บอกว่า

"แม่ๆๆ ดูสิ ท้องฟ้าสวยจังเลย"

ได้ฟังแล้วก็รู้สึกขึ้นมาว่า

"โอย ดีจังเลยที่ลูกรู้จักมองเห็นความงามของสรรพสิ่ง"

.

.

เคยคิดฝันไว้ตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้วว่า

ถ้ามีลูก

จะสอนให้เขารู้ถึงคุณค่าของศิลปะ

ไม่ใช่แค่การสอนให้วาดรูปเป็น

ไม่ใช่แค่สอนให้ระบายสีได้

เพราะตัวฉันเองยังไม่มีความสามารถอย่างนั้นเลย

แต่สิ่งที่ฉันมี

คือ

จะสอนให้เขามีสายตามองโลกในแง่มุมอย่างที่ศิลปินพึงมี

.

.

จากการทำงานที่เกี่ยวข้องกับการได้ดูงานศิลปะมาเกือบ 8 ปี

มันได้เปิดโลกทัศน์ของฉันไปกว้างขวางอีกมากมาย

ฉันได้รู้ว่า

ศิลปะ ไม่ได้เป็นทำให้ฉันวาดรูปเป็น

แต่ศิลปะ ได้ชักนำให้ฉันได้รู้จักศาสตร์อื่นๆ อีกมากมายหลายแขนง

ได้ศึกษาถึงหลักธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ได้ค้นคว้าเรียนรู้แนวคิดของคริสตศาสนา

ได้ไปหาอ่านประวัติศาสตร์หลายแขนง

ได้เรียนรู้วัฒนธรรมของคนหลากเชื้อชาติ

ฯลฯ

.

.

ฉันเชื่อเสมอมาว่า

คนที่วาดรูปไม่เป็น ระบายสีไม่ได้เรื่อง

ก็สามารถซึมซาบกับความงดงามของศิลปะได้ทุกคน

เพราะพรสวรรค์ มันอาจจะติดมากับบางคน

แต่พรแสวง มันมาหาทุกคนได้ถ้าพยายาม

.

.

ฉันคิดเสมอว่า

คำว่าศิลปะ

ไม่ได้หมายถึงคำอธิบายที่วกวน วุ่นวายและเข้าไม่ถึง

ไม่ได้หมายถึงผมทรงเดธร็อคที่มองเห็นแล้วก็รู้สึกคันหัวยิบๆแทนเจ้าของ

ไม่ได้หมายถึงยูนิฟอร์มที่ต้องแหวกกว่าชาวบ้าน เปรอะเปื้อนไปด้วยสีลายพร้อย

 ชนิดที่เดินมาร้อยเมตรก็ได้กลิ่นลีนซีดลอยมาแต่ไกล

ไม่ได้หมายถึงรถเครื่องเก่าๆ ไม่มีป้ายทะเบียน

ไม่ได้หมายถึงรองเท้าแตะคีบกับบุหรี่ราคาถูก

ไม่ได้หมายถึงย่ามที่พกพาต้องมีหนังสือเจ้าชายน้อย สิทธารัตถะอยู่ในนั้น

ไม่ได้หมายถึงคำพูดคำจาที่แตกต่างจากมนุษย์มนาโดยสิ้นเชิง

ศิลปะ

ไม่ได้หมายถึงอะไรอีกมากมาย

อย่างที่หลายๆ คนแสร้งทำกัน

แล้วบอกว่า

"กูเป็นคนศิลปะ"

การกระทำเช่นนั้น

บ้านฉันมักจะเรียกกันว่า

"แอ็กอาร์ต"

.

.

สิ่งต่างๆ ข้างบนที่บ้านฉันเรียกว่าแอ็คอาร์ตนั้น

มันทำให้เกิดช่องว่างใหญ่หลวงขึ้นในหมู่ชน

คนเดินดินกินข้าวแกวไปจนถึงคนใส่สูทกินอาหารเหลา

มักจะคิดว่า

ศิลปะช่างอยู่ไกลตัว

กูไม่เคยเข้าใจมันได้ซักที

ปล่อยให้ไอ้พวกบ้าๆ บอๆ มันเข้าใจไปก็พอแล้ว

กูก็จะก้มหน้าหาเงินของกูต่อ

.

.

ฉันเคยฝันไว้ว่า

ถ้ามีลูก

ตอนเย็นๆ

ฉันจะอุ้มลูกมายืนดูท้องฟ้า

วันไหนเมฆพลิ้วไหวผสมผสานกันวุ่นวาย

ฉันก็จะบอกลูกว่า

"โอ้โห ฟ้าวันนี้งามเหมือนฟ้าของอุ๊ยเทอร์เนอร์เลย ลูก"

วันไหนมีแดดจัดๆ ท้องฟ้าสีฟ้าคราม ปุยเมฆขาวกระจ่าง

ฉันก็จะบอกลูกว่า

"วันนี้อากาศสดใสเหมือนงานศิลปะของโมเน่ต์เลย"

.

.

ฉันคิดเสมอว่า

ฉันจะค่อยๆ ป้อนความรู้ทางศิลปะให้ลูกทีละนิด ทีละน้อย

จะชี้ชวนให้เขารู้จักสี

จะสอนให้เขารู้จักถึงความงามของโลก

เวลาเดินผ่านกอหญ้า

ก็จะบอกให้เขาเฝ้าดูว่า

กอหญ้ากอนี้ เวลาแดดอุ่นตอนเช้าส่องมามันมีสีอะไร

เวลาที่ลมแรงยามบ่ายพัดมา มันไหวเอนแล้วสวยอย่างไร

เวลาที่แดดผีตากผ้าอ้อมส่องจากด้านหลังของต้นหญ้า

แล้วทำมุมกระทบเกิดแสงตรงขอบของใบหญ้า มันงามขนาดไหน

.

.

จริงๆ แล้ว

ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้

มันคือศิลปะทั้งนั้น

เสาของอาคารที่เรียงราย

เมื่อขยับตัวไปอีกนิด ก็จะเห็นความงามที่เกิดจากการซ้ำ ระยะห่างที่พอดี

ใบของต้นตีนเป็ด

ก็งามเพราะมีรูปทรงที่แปลกตา

เมื่อรวมกันอยู่หลายๆ ใบ

ความงามก็เกิดขึ้นเพราะการอยู่ร่วมอย่างไม่มีระเบียบ

ต้นไม้บางต้น

บางฤดูก็งามเพราะใบอ่อนสีเขียวใสกำลังผลิบาน

บางฤดูก็งามเพราะใบที่ดกสะพรั่งบนต้นนั้นสลับสีกันอย่างละลานตา

บางฤดูก็งามเพราะสีที่แปรเปลี่ยนกันไม่ซ้ำ

บางฤดูก็งามขณะที่ดอกใบของมันโปรยปรายร่วงหล่นลงสู่พื้น

.

.

ไอ้ตัวเล็กของฉัน

มีพัฒนาการกล้ามเนื้อมัดเล็กบริเวณมืออย่างดีเยี่ยม

ฉันสังเกตเห็นไอ้ตัวเล็กมันจับดินสอ ปากกาเขียนอย่างถูกต้องตั้งแต่อายุได้ 1 ขวบ

อายุได้ 2 ขวบ มันวาดหน้าโดราเอม่อนได้

2 ขวบครึ่ง มันวาดโดราเอม่อนแบบครบทั้งหัว เครื่องหน้า ตัว แขน มือและขา

2 ขวบ 7 เดือน มันวาดคนอื่นๆ ครบทั้งตัวได้

2 ขวบ 9 เดือน มันวาดดอกไม้ มีใบประกอบ 4 ใบได้

ไอ้ตัวเล็กมันอาจจะได้พรสวรรค์มาจากพ่อมัน

.

.

แต่เมื่อวาน

ตอนที่มันพูดว่า

"แม่ ฟ้าสวยจังเลย"

ฉันคิดว่า

พรแสวงที่ฉันพยายามยื่นให้นั้น

มันเริ่มทำงานแล้วนะ

 

 37 พรสวรรค์ VS พรแสวง

     Share

<< -36- ไม่รู้จะทำอะไรก่อนดีD.I.Y. >>

Posted on Fri 28 Dec 2007 12:16

-42- ดีใจจังที่ยังเหมือนเดิม
-41- ความทรงจำสีจาง....แบบว่าขี้เกียจคิดชื่อตอน
-40- หัดใช้หัวสมองคิดเสียบ้าง ไม่ใช่ใช้หัวแม่ตีนคิด
-39- กาดหลวง
D.I.Y.
-37- พรสวรรค์ VS พรแสวง
-36- ไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี
-35- ปรับปรุงบ้าน
-34- จะไปเป็นพรีเซนเตอร์ลดน้ำหนักแล้วก็จะแวบไปเจอหนุ่ม
-33- ราวกับว่าบ้านรวย
-32- ฟ้างาม


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะสำหรับคำตอบน่ะค่ะ เพิ่งว่างเข้ามาเนี่ยแหละค่ะ เจ้าตัวเล็กยุ่งจริง ๆ
  
Wed 2 Jan 2008 10:48 [1]