First of May

 

First of May เป็นมีความหมายสำหรับฉันอยู่สองนัย

นัยแรก...มันเป็นวันเกิดของแฟนเก่า

จริงๆ แล้วความทรงจำกับเขามันก็ดีอยู่หรอกนะ

แต่สิ่งที่รับไม่ได้มันก็มีอยู่มากมาย

ถึงจะเป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่พอมารวมกันแล้ว

ก็คงจะเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคต

การตัดสินใจที่เลิกรากับเขาก็นับว่าเป็นสิ่งที่น่าถูกต้อง

.

.

.

นัยที่สองของ First of May ก็คือ

เป็นเพลงของ Bee Gees ที่ฟังทีก็เหงา(ชิบ)

และมันก็ทำให้คิดถึงละครญี่ปุ่นเรื่องหนึ่ง

ชื่อเรื่องอะไรก็จำไม่ได้เสียแล้ว

จำได้แต่ว่าเป็นละครที่ Kinki Kids เล่น

นานนับสิบปีได้แล้วมั้ง

เหตุที่ให้ต้องคิดถึงละครเรื่องนี้ก็เพราะว่า

เป็นเพลง Title ของละครเรื่องนี้นั่นเอง

.

.

.

ส่วนภาพประกอบ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับทั้งสองนัยที่เขียนมาข้างบนเลย

แต่เป็นรูปแรกที่ถ่ายจากกล้อง Fuji S5000

เป็นรูปที่ถ่ายเมื่อหลายปีมาแล้วเช่นกัน

เก็บเงินซื้อกล้อง S5000 ในราคา 19,900 บาทจาก Big Camera

หลังจากที่เพิ่งสอย F65 มาได้ไม่ถึงปี

เรื่องของเรื่องเพราะ....

ค่าล้างอัดแพงชะมัด

ประกอบกับกล้องดิจิตอลเริ่มถูกลง (มาคิดถึงตอนนี้แล้วเสียดายเงินชะมัด)

เลยไปสอย S5000 ความละเอียด 3 ล้านพิกเซลมา

.

.

.

ไม่รู้จะถ่ายอะไร

เหลียวมองรอบห้องทำงานก็มีแต่อะไรไม่รู้

เลยออกไปหลังห้อง ไปถ่ายรูปนี้มาได้

ไม่ได้มีความสวยงาม

ไม่ได้มีความหมายอะไรพิเศษเลย

เหตุผลเดียว...ลองกล้อง

แบบว่าเห่อ

.

.

.

First of May

เป็นกล้องดิจิตอลตัวแรกของตัวเอง

เลยถ่ายไปเรื่อยเปื่อย

ถ่ายด้วยความเห่อ

ตอนแรกๆ ที่ถ่ายมาก็คิดว่ามันสวยนักหนา

แต่พอเวลาผ่านไป

.

.

ทำไมมันห่วยจัง

.

.

แต่ไม่ว่ามันจะห่วยหรือมันจะสวยยังไง

แต่ตอนที่ถ่ายรูปด้วยกล้องตัวนี้

ความกระตือรือล้น ความตื่นเต้นในการเรียนรู้

มันมีมากจังเลย

จากที่ถ่ายรูปสะเปะสะปะไปเรื่อย

ก็เริ่มคัด เริ่มรู้สึกว่า เฮ้ย ที่ว่าสวยน่ะ เราเห็นไปเองนะ

เพลาๆ การโพสต์กระหน่ำซัมเมอร์เซลล์หน่อย

.

.

.

ถ่ายมาได้หลายหมื่นรูป

จอ LCD ก็พัง

เสียค่าซ่อมไป 3 พัน

.

.

.

ไม่รู้ระยะเวลาแน่นอนที่จะได้กล้องกลับมา ไม่มีกล้องใช้

จึงตัดสินใจถอยกล้อง nikon d50 ออกมา

เมื่อรวมค่าผ่อนแล้วแพงโคตรๆ

ไม่น่าโง่เลยตรู

.

.

แต่มันก็ดีที่ทำให้ได้ฝึกถ่ายรูปได้หลากหลาย

แต่ก็นั่นแหละ

จนถึงบัดนี้

ยังหารูปที่ดีๆ ไม่ได้เลย

.

.

ตอนนี้ S5000 ก็ยังดีอยู่

แต่ไม่ได้ใช้

ให้คนใกล้ตัวใช้

เห็นมันทีไรก็นึกสงสารทุกที

เราเป็นคนได้หน้าลืมหลังหรือเปล่าเนี่ย

ได้ของใหม่ก็ลืมของเก่า

.

.

ลืมไปว่า ครั้งหนึ่งมันเคยทำให้ชีวิตฉันมีความสุขกับการได้ถ่ายรูปจากมันอย่างไรบ้าง

.

.

แต่ของเก่าบางอย่าง ก็ไม่อยากจำนะ

ลืมๆ ไปเสียได้ก็ดี

     Share

<< I Can't Tell You Whyภาวนา >>

Posted on Tue 9 Oct 2007 14:51

บ้าน
คิดถึงเธอแทบใจจะขาด
ความงามอยู่ตรงไหน
ของเก่ามาเล่าใหม่
ภาวนา
First of May
I Can't Tell You Why


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ไอ้นัดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กิ   
Wed 10 Oct 2007 8:56 [2]

เบื่อๆ เซ็งๆ

com
   
Tue 9 Oct 2007 15:01 [1]